عید فطر بینالملل آزدی و بازگشت به گوهر و سرشت انسانی - قسمت دوم
بازگشت به سرشت پاک انسانی
عید بهمعنی بازگشت است، بازگشتی خوشیمن و مبارک، بازگشتی توأم با شادمانی، بازگشتی نو، با اندیشه و پالایشی نو، عید به این معناست، اما فطر بهمعنای فطرت و سرشت است، بازگشت به سرشت پاکیزه انسانی. راستی فطرت پاکیزه انسانی چیست؟ رهایی از قید و بندها.
در فلسفه ماه رمضان، شاخص موفقیت روزه، در پیوند با هدف روزه است که همانا تقوای رهاییبخش است. تقوا یعنی پرهیز، پرهیز از آلودگی و رجس دوران، پرهیز از ستم زمانه، آلوده نشدن به ظلم زمانه که در زمان ما همین رژیم آخوندی و خمینی و خامنهای و اعوان و انصارشان هستند. و انسانهای صاحب تقوا آنهایی هستند که به این رجس و پلیدی آلوده نشدهاند و از آن تبری جستهاند.
هدف از روزه تمرینی بود برای صیقل زدن ارادهها جهت رسیدن به تقوای رهاییبخش. اینک که ماه مبارک رمضان با ما وداع میکند، روزهداران احساس میکنند که به آن گوهرهٔ انسانی خود، یعنی ارادهٔ پاک برای برداشتن غل و زنجیرها توانمند شدهاند. پس بازگشت به سرشت پاکیزه انسانی، این است مفهوم عید فطر.
عید فطر، عید رهایی است، عید پیروزی در نبرد با موانع بازدارنده از پذیرش مسئولیت و عید عمل به تعهدات خدایی و انسانی است... عید طلب و آرزوی دولت با کرامت آزادی است. امیدواریم این عید به همهٔ پیروان و رهروان آیین توحید و رهپویان طریق یگانگی و فدا مبارک باشد.